Dit is een zware opdracht voor mij. Ik probeer veel liever iets uit, dan dat ik zwaar ga zitten denken. Over Web 2.0 heb ik mijn mening nog niet helemaal gevormd. Ik was er al wel eerder mee in aanraking gekomen zoals met hyves. Zo was ik nooit erg bang voor het verlies van privacy als je weer eens ergens de gegevens kon/moest achter laten om ergens voor in aanmerking te komen. Maar met de blog heb ik inmiddels gemerkt dat alles wat je daar in zet toch op een gegeven moment voor de hele wereld is. Dat is eigenlijk niet mijn bedoeling. Dus heb ik inmiddels al weer wat aanpassingen gedaan om mijn privacy te beschermen. Ook vind ik het idee dat je van alles en iedereen vanalles kan zien, zoals babyfoto's, vakantiekiekjes etc. op Flikr ook maar idioot.
Er zitten mooie natuuropnames bij maar verder hoef ik al die mensen niet. Tuurlijk kan je vanalles met al die dingen, zoals fotoeditors gebruiken voor aankondigingen. De weblog van Edwin is natuurlijk heel handig en goed. En die RSS-feeds zijn ook leuk. Maar het wordt gauw allemaal veels te veel. Thuis heb ik de feeds voor nieuws en sport er alweer afgegooid. Ik werd overladen en het idee van tijd te kort komen wordt er alleen maar erger door. Vooral als je al iemand bent die erg nieuwsgierig is. En van vanalles en nog wat op de hoogte wil blijven.
In mijn omgeving hoor ik die terminologie niet. Ik ben juist diegene die er mee komt. Maar mijn vrienden vinden het niet allemaal even interessant. De meesten hebben al moeite om de krant bij te houden laat staan het nieuws op tv.
In de vakliteratuur en dergelijke kom je terminologie natuurlijk wel tegen, en ik ben dan ook heel blij dat ik mee mag doen met deze cursus om overal toch even aan te mogen snuffelen.
Het is goed om er van gehoord te hebben en er ook iets over te weten. Maar de technologie gaat zo snel, dat we het waarschijnlijk allemaal toch niet bij kunnen benen en we zullen aan het eind van deze cursus waarschijnlijk al wel weer achterlopen.
Zo, als ik zelf dit stuk tekst tevoorschijn zag komen op een blog, zou ik het nooit beginnen te lezen. Als de tekst al gelijk (te) lang op mijn overkomt dan heb ik niet het geduld om het te lezen op de pc. In de krant of in een tijdschrift vind ik het toch nog steeds iets anders lezen. En voor filmpjes heb ik al helemaal geen geduld. Start een filmpje in mijn ogen langzaam op dan ben ik al weer weg. Dus Youtube is totaal niet aan mij besteed. En ook als hier aan het begin een link had gestaan, dan was ik ook al weer weg geweest. Dus ik ga er maar vanuit dat niemand dit ellenlange verhaal echt leest. Ik wou toch echt een heel kort stukje schrijven maar ja, kom je eenmaal op stoom, dan komt er ook vanalles uit. Nu maar hopen dat het een beetje op een posting over web 2.0 lijkt.
6 opmerkingen:
Hoi Ineke
Helemaal gelezen, echt waar en dat in 1 keer. Kost helemaal geen moeite hier aan een rustige balie rond de klok van 16.11. Goed stukje hoor, ik herken er wel iets in
gr
kees
Hoi Ineke,
Het is je goed gelukt, je gedachte hieromtrent te verwoorden.
Ik heb het gevoel dat ik het stukje geschreven kon hebben, want dat van die foto's en je blog delen met de hele wereld, gaat ook tegen mijn principes van privacy in.
ik moet eerst nog ding 7 en 8 doen, voordat ik mijn overpeinzingen publiceer, maar dat zal wel pas na 27 juni zijn, want nu gaat het saneren van de romans i.v.m. de extra boekverkoop.
Nou Ineke, ik heb het helemaal gelezen hoor :)
Het is nu duidelijk wat er voor jou wel leuk is en waar je geen behoefte aan hebt. En je bepaald zelf wat er wel en niet over je op het web komt te staan. Van jou geen babyfoto's dus, jammer hoor ;)
Groetjes Julia
Nou Dietertje, dan heb ik nog wat om naar uit te kijken. Na mijn vakantietje zal ik het dan wel zien. Ben ook erg benieuwd naar jouw ideeen.
En Julia ik vind babyfoto's heel leuk, maar alleen van baby's die ik ken. En dat geldt ook voor vakantiefoto's, alleen die van mensen die ik ken graag.
Echt,Ineke, ook ik heb het helemaal gelezen. Herken wel wat in het allemaal "te vele". YouTube en Flickr is aan mij wel besteed, als ik niet oppas is het 's nachts drie uur voor ik in mijn bed lig. Maar het moet mij dienen en niet andersom. Dus voor mij de stelregel. Als het niet meer leuk is, weg ermee. Je kunt je door alles gek laten maken.
Een mooie beschouwing Ineke!
Het informatiemoeras is soms erg verraderlijk en voor ons allemaal een worsteling.
Het is, zoals Henri zegt, goed dat je voor jezelf vaststelt wat voor jou echt iets toevoegt en wat niet, anders wordt het inderdaad gauw ondoenlijk.
Ik ben benieuwd of er dingen zijn die echt zullen beklijven..en ook welke dan bij wie.
Succes met het vervolg hoe dan ook!
Een reactie posten