DE KEUZE is veel te groot. Bij
Franckwatching is Web 2.0 in het nederlands in kaart gebracht. Dat levert een gigantische keuze op. Ik zie wel een aantal dingen voorbij komen waar ik een beetje bekend mee ben, zoals
hyves maar ik probeer zelf met niemand vriendjes te worden. Als ik wordt uitgenodigd ga ik er wel op in, maar het blijft meestal bij een contactje. Ik heb liever mijn "echte vrienden" in het dagelijks leven waar ik soms mee ga wandelen of naar de bioscoop ga of gewoon lekker wat klets. Agenda's vind ik ook altijd heel interessant. Maar al die versies halen het toch niet bij een fijn papieren exemplaar waar ik veel in kan schrijven achteraf. En die bewaar ik dan weer om er af en toe later nog eens wat in op te zoeken of die tijd in mijn hoofd nog eens her te beleven. Mijn agenda's worden mijn dagboeken. Dus leek dat bloggen me in het verleden ook zoiets. Ik had me ergens aangemeld voor een blog, weet al niet eens meer waar. Een stukje tekst er op gezet. Gelijk het gevoel dat dat toch wel erg openbaar was. Tweede dag wist ik niets te schrijven en de derde dag heb ik gauw die hele blog opgedoekt. Niets voor mij. Nu enkele jaren later is het voor deze cursus iets leuker en soms krijg ik blijkbaar nu toch zin om iets te publiceren maar het blijft minimaal hoor. En dat samen delen, ik vind het toch maar heel moedig als mensen hun persoonlijke verhalen zo aan de wereld bekend maken. Ik geloof toch dat ik meer een binnenvetter ben, die z'n gedachten maar het liefst bij zich houdt of in een klein kringetje bekend maak. Chatten voor de bibliotheek vind ik heel leuk en zinvol maar verder heb ik er niet zo'n behoefte aan. Ben ook, in tegenstelling tot mijn moeder, geen beller. Bijna alleen met haar voer ik hele lange gesprekken en dan vooral om de afstand tussen Tukkietukkieland en Vlissingen te overbruggen.
Zoals ik al eerder schreef is muziek niet echt aan mij besteed en kan ik het dus ook moeilijk delen. Foto's delen kan leuk zijn, maar tot nu toe laat ik meestal mijn foto's gewoon op papier zien aan wie dat wil. To do lijstjes vul ik soms in mijn agenda in, maar ook daar komt gauw de klad in. En verder zijn er zoveel Web 2.0 toepassingen die misschien wel interessant zijn maar het ontbreekt me aan tijd om het allemaal te bekijken. Del.icio.us en
Ma.gnolia.com gebruik ik wel, want het is reuze handig om overal de beschikking te hebben tot je eigen favorieten.
Tjonge jonge dit is wel een vreselijk lang stuk geworden, maar ja het was ook een uitgebreid ding.
Die wolken met associaties daar heb ik niets mee. Meestal zijn het vreemde associaties. Of je komt toch weer bij hetzelfde boek uit. Eigelijk kijk ik alleen maar naar de lijst titels die in het midden van het scherm verschijnt. En als dat geen boeken zijn, zoek ik rechts naar boeken en dan klik ik daar op. Ook bij worldcat gezocht op tijdreizen/timetravel. En zelfs bij de Ann Arbor Districts library catalogus komt de zelfde titel tevoorschijn. 
Het kan voor de klanten wel handig zijn als ze zoals in Amsterdam eigen tags mogen toevoegen. Vooral de kleur en de afbeelding op de omslag zou voor velen handig zijn. Alleen wanneer tag je. Op het moment dat je de titel gevonden hebt weet je nog helemaal niet of die echt interessant is. En denk je er nadat je het boek gelezen hebt nog aan. Wel als je een recensie wil schrijven. (Ik niet hoor) Maar als je het gewoon gelezen hebt zet je het volgens mij eerder in librarything als dat je weer terug gaat naar de bibliotheekcatalogus. Zelf trefwoorden toe mogen voegen is wel handig als ze alleen voor jezelf zijn. Ze mogen natuurlijk nooit met de gethesaureerde trefwoorden gemengd worden. Trefwoorden zijn sowieso erg subjectief en als iedereen ze maar in kan voeren dan wordt het helemaal een onoverzichtelijke wolk zoals die grote wolk van die Amerikaanse bibliotheek. Time travel sprong er uit omdat het een groter lettertype had.
